24/3/2002    AERDENHOUT, PALMZONDAG. Tekst: Lucas 19, 29-40

	Verhaal valt in 3 stukjes uiteen: scène zoeken ezel; daarna intocht en bejubeling, tenslotte critiek Farizeeën. Anders gezegd: in 1e stukje discipelen centraal, in 2e volk en tenslotte Farizeeën. Dramatische lading opbouw ook meteen duidelijk: volk letterlijk ingeklemd tussen disc en Far en vraag dus naar welke kant zij uiteindelijk zullen overhellen: disc of Far?
	Vraag waarop disc/Far/volk zelf nog geen antwoord hebben, zijn vraag nauwelijks bewust en antwoord ligt nog volstrekt in duister.J heeft evenwel op minst vermoeden v. Is alsof iets voorziet. ‘Voorzien’ niet in zin v in toekomst kunnen kijken, maar zekere leiding ervaren waaraan overgeeft. Ziet voor je man die beseft: dit mijn weg en dat is keuze én leiding
	En weliswaar zal volk straks keuze maken voor critiek Far of geloof disc, maar dat zal weg niet veranderen. Ook als misschien disc Far worden of Far disc, ook als hele wereld v kamp veranderd, dan nog blijft er mijn weg en die is keuze én leiding. Dus weliswaar worden keuzen gemaakt en dat 1e niveau drama, maar daaronder ligt leiding: echte insteek
	Gaan dus spreken over leiding. Wat moeilijk/boeiend begrip. Leiding te maken m zekere besturing bestaan, kennis jouw individuele leven, doel/zin die zichtbaar worden. En kunnen ontstellend n verlangen, maar twijfelen tegelijkertijd sterk a: God houdt toch niet m mijn leventje bezig. Dus komen niet verder dan: heeft zo moeten zijn; kan geen toeval zijn.
	Dat ene kant: kunt sterk n verlangen, maar zou God werkelijk z m ons leven bemoeien? Andere kant: als dat doet, dan legt hij bestemming in mijn leven; dan mijn keuzemogelijkheid beperkt. Dan sprake zekere onmacht. Zo leiding tussen verlangen en vrees onmacht
	Dus wát is leiding? Bezien verhaal opnieuw. J aangekomen vlak bij B/B. Met dorpjes in zicht geeft 2 disc vreemde opdracht: ga n dorpje; daar zul je veulen vinden waar nooit iemand op gezeten. Maak los en breng hier. En als eigenaars vragen waarom, zeg dan: Heer heeft het nodig. Dus J draagt op iets te doen, maar voorziet ook wat zal gebeuren. Twee zaken springen in oog: ezel onbereden; antwoord a eigenaars: Heer heeft het nodig
	Wat zeggen die 2 zaken over leiding, over 2-snijdend zwaard verlangen/onmacht? Beginnen m ezel. J voorziet ezeltje en dat niet moeilijk. Ezel auto oudheid dus voorzien dat ezel zult vinden, dan geen wonder. Maar voegt J toe: niemand nog ooit opgezeten. Ezeltje nog geen last gedragen, onbereden, geen meester die leidt, geen bestemming. Kracht nog niet zichtbaar, krachtenspel tussen mogelijkheden leven en draagvermogen nog niet in gang.
	En hoe gaat bij ezel? Gaat volstrekt eigen gang tenzij aanhaalt/voedert/toespreekt. Dan wil hij best dragen en z voegen, anders niet. Dus draagt pas als wordt gedragen. Dat één wetten leven: draagkracht neemt toe naarmate wordt gedragen. Moet dragend grond zijn in bestaan (liefde/geloof/verwachting/ideaal) die jouw draagkracht wakker roept. Ezeltje draagt J omdat die zijn draagkracht wakker roept. Draagt J omdat deze hem eerst draagt
	Zou kunnen zeggen: ezeltje wordt pas op moment dat J draagkracht wakker roept echt geschapen. Is woord dat hem maakt tot wie zal zijn. Bestemming/zin liggen niet zomaar in bestaan maar geschieden aan je als scheppende woorden. Zomaar woord J, overgebracht door 2 disc, dat slaat in bestaan als echte scheppende moment. Dat 1e moment leiding: scheppend woord dat als licht bestemming onthult, gedragen worden voor je gaat dragen.
	En dat dan ook kern verlangen: scheppingsmoment beleven waardoor bestaan verlicht, in vuur en vlam gezet, gekneed door liefdevolle/troostende hand, geest die adem inblaast
	En laten wel zijn, overkomt niet zo vaak. Wanneer laatste keer dat echt wakker gekust door woord Gods, waarbij dacht: ben als ezeltje gang gegaan, maar nooit bestemming ervaren, dragende grond. Wanneer voor laatst afgevraagd waarom doet wat doet en waartoe leidt. Wanneer voor laatste keer m iemand over gesproken: wie je bent, wat je draagt
	Ach ja, zo zeggen eigenaars ezel, waar nou goed voor? Waarvoor nodig? Want hebben natuurlijk anonieme meesters in bestaan: ambitie, angst voor zelfkennis, gebrek a intimiteit, zelfgenoegzaamhd. Al die meesters roepen ons toe: hoeft niet te weten wie bent, wat draagt wat bestemming. Waarvoor nodig, gaat toch goed? Dat je intussen onbereden ezel geworden, intimiteit v iemand mist die m jou je bestemming bepaalt, dat merken niet meer
	Op die vraag: waarvoor nodig, zegt J: de Heer heeft het nodig. Kunnen onder verstaan: J. Maar kan ook zijn: God. En misschien onderscheid niet belangrijkste. Blijkbaar schuilt nog gemis (aldus gr) in God. Gemis v partner m wie in verbond leeft. God pas God als m mens in verbond kan leven. Verbond dat beiden terecht wil brengen, opbloeien als palmtakken. Dus 2e moment leiding gaat niet over onmacht, maar over een verbond dat doet opbloeien
	Terug n begin leiding. Zovelen vragen in leven: waar goed voor, waar a te danken? Zovelen kunnen niet a leiding geloven want ervaren leed te groot: voelen ons als afgebeuld ezeltje. En dan is: ‘heeft zo moeten zijn’ te weinig. Dan moet gekeken of ezeltje ooit scheppende moment gekend, of dragende grond heeft durven zoeken. Dat neemt leed niet weg, maar verhoogt draagkracht Vervolgens: of trouw verbond wordt geproefd: mensen/krachten die bij je waken in pijn en verdriet. Die in vreugde m je delen; juichen/lachen
	Zo ga je om m onmacht en verlangen; luistert n woorden die herscheppen, die als woorden v God hun intocht in je houden en verbond m je sluiten voor goede/kwade dagen M.A. Smalbrugge: les-passerelles@planet.nl